Alexandrië

Aan de rand van de Middellandse Zee ligt Alexandrië, Egypte’s bruisende havenstad waar antiek erfgoed en mediterrane nonchalance samenkomen. Tussen de zilte zeebries van de Corniche, de silhouetten van Fort Qaitbay en de moderne glans van de Bibliotheca Alexandrina ontvouwt zich een stad van verhalen: Cleopatra, Cavafy en vissersboten in Anfushi. Hier proef je verse zeevruchten, dwaal je langs art-decogevels en vang je zonsondergangen die de stad in koperkleurig licht hullen.

Korte schets van Alexandrië

De zilte lucht van de Middellandse Zee, het ritme van rinkelende trams en het zachte geruis van golven tegen de pier: Alexandrië ademt havenleven. Langs de uitgestrekte Corniche lopen joggers, families en vissers elkaar voorbij, terwijl de zeebries tussen palmen en portiekgevels door glijdt. Aan de horizon rijst Fort Qaitbay op, een baken aan het water, en iets verderop spant de Stanley Bridge sierlijk haar bogen. Deze open, ontspannen boulevardcultuur maakt de stad direct benaderbaar: cultuur, zee en stadsenergie vloeien hier moeiteloos samen.

Als Egypte’s tweede stad is Alexandrië al eeuwen een kruispunt van invloeden. Grieks-Romeins erfgoed echoot in ruïnes en museumzalen, terwijl Arabische en mediterrane leefgewoonten het straatbeeld kleuren. Neoklassieke façades en art-decogebouwen delen de stoep met elegante patisserieën, visrestaurants en traditionele markten vol citrus, olijven en specerijen. In cafés klinken meerdere talen door elkaar; erfgenamen van Griekse, Italiaanse en Levantijnse gemeenschappen lieten hier smaken, recepten en rituelen achter. De Bibliotheca Alexandrina, met haar gedurfde architectuur, verankert die kosmopolitische geest in het heden.

Het verleden is tastbaar en toch verweven met dagelijks leven. In de Catacomben van Kom El Shoqafa ontmoet Egyptische symboliek Romeinse esthetiek, terwijl op Kom El-Dikka een amfitheater en badhuizen de contouren van een antieke wijk onthullen. De moskee van Abu al-Abbas al-Mursi schittert in crèmekleurige steen, en het Cavafy Museum bewaart de intimiteit van Alexandrijnse literatuur. Buiten, op de stoepen, verkopen krantenjongens headlines, spoelen zilveren ansjovisjes in plastic bakken en drogen netten in de zon. Tussen universiteiten, boekhandels en zeelucht groeit een intellectuele sfeer die niet afstandelijk is, maar warm en benaderbaar.

Meer dan welke beschrijving ook verklaart de Corniche waarom Alexandrië zo toegankelijk aanvoelt. De zachte wind tempert zomerse hitte, de zee blijft overal nabij en de stad nodigt uit tot wandelen, proeven en kijken. Overdag glinstert het water als gepolijst metaal; tegen de schemering fonkelen lantaarns op de boulevard en trekken families richting ijssalons. De ontmoeting tussen oud en nieuw speelt zich af in kleine momenten: een espresso met uitzicht op de golfslag, een antiekzaak naast een modern galeriefront, een vissersboot die onder de brug door glijdt.

Historische achtergrond

Alexandrië ontstond in 331 v.Chr., toen Alexander de Grote hier een stad liet plannen op de landtong tussen de Middellandse Zee en het Marioutmeer. De Helleense stadsplattegrond, toegeschreven aan Dinocrates van Rhodos, gaf ruimte aan brede lanen, havens en monumentale instellingen. Op het eiland Pharos verrees de legendarische vuurtoren, een van de zeven antieke wereldwonderen en eeuwenlang baken voor zeelieden. Binnen de muren bloeiden het Mouseion en de Grote Bibliotheek, waar geleerden als Euclides en Eratosthenes klassieke kennis verzamelden, ordenden en uitdroegen. Onder de Ptolemaeën werd de stad een smeltkroes van wetenschap, handel en macht, met Cleopatra VII als iconische spil in het politieke en culturele verhaal.

Na de Ptolemaeïsche tijd volgden Romeinse en Byzantijnse eeuwen. Het intellectuele prestige bleef voelbaar, al waren branden, belegeringen en bestuurlijke omwentelingen funest voor delen van de bibliotheekcollecties. Het vroege christendom liet diepe sporen na; kerkvaders, kloosters en concilies verbonden Alexandrië met het opkomende mediterrane geloofslandschap. Natuurkrachten grepen eveneens in: aardbevingen en stormen teisterden de kust, en de vuurtoren van Pharos stortte uiteindelijk in. In 641 n.Chr. veroverden Arabische legers de stad; de handelsnetwerken verschoof richting nieuwe centra, maar de havenfunctie en ambachtelijke bedrijvigheid bleven essentieel voor de regionale economie en kennisuitwisseling.

Tijdens de Mamlukse en Ottomaanse periodes bleef Alexandrië een strategische kustplaats. Sultan Qaitbay liet in de 15e eeuw een vesting bouwen op de fundamenten van de oude vuurtoren, een zichtbare herinnering aan verloren glorie en maritieme weerbaarheid. De wijkstructuren pasten zich aan nieuw bestuur en wisselende handelsstromen aan, terwijl pelgrims, kooplieden en geleerden de stad bleven doorkruisen. Ambachten, maritieme logistiek en een levend straatleven droegen de continuïteit, ook wanneer politieke zwaartepunten elders lagen.

In de 19e en vroege 20e eeuw kende Alexandrië een opmerkelijke renaissance. Hervormingen onder Mohammed Ali, de katoenhandel en, later, de opening van het Suezkanaal brachten welvaart en internationale gemeenschappen: Grieken, Italianen, Armeniërs, Levantijnen en Joodse Alexandrijnen. Langs nieuwe boulevards verrezen neoklassieke panden en art-decogebouwen; theaters, bioscopen en cafés markeerden een wereldlijke blik. In deze kosmopolitische sfeer schreven C.P. Cavafy en, in de 20e eeuw, Lawrence Durrell aan een literaire mythe rond de stad. De sporen van die periode leven voort in gevels, archieven en poëziebundels, en in hedendaagse instellingen zoals de Bibliotheca Alexandrina, die het oude ideaal van kennisdeling in moderne vorm herneemt.

Top bezienswaardigheden

De Bibliotheca Alexandrina is een architectonisch statement aan zee: een hellende granieten gevel gegraveerd met letters uit tientallen schriften en daarachter een zonovergoten leeszaal met duizenden werkplekken. Naast de indrukwekkende bibliotheekfuncties vind je hier een planetarium, diverse musea (zoals het Manuscriptenmuseum) en tijdelijke exposities die wetenschap, kunst en design verbinden. Aan het uiteinde van de landtong staat Fort Qaitbay, de 15e-eeuwse vesting die op de fundamenten van de Pharos is gebouwd. Binnen de dikke muren ontvouwen zich kruitkamers, binnenhoven en torens; buiten rollen de golven tegen de stenen terwijl vissersboten voorbijschuiven.

Onder de grond toont Alexandrië zijn hybride ziel. De Catacomben van Kom El Shoqafa combineren Egyptische iconografie met Grieks-Romeinse beeldtaal: lotusbundels naast Korinthische kapitelen, Anubis in militaire wapenrusting, reliëfs die culturen laten samensmelten. Via een spiraaltrap daal je af naar grafkamers en nissen waar ooit banketten voor de doden plaatsvonden. Op Kom El-Dikka ligt het Romeins amfitheater midden in de moderne stad, met marmeren zitrijen, mozaïeken, resten van badhuizen en een cluster van auditoria. Tussen palmen, stenen en informatieve panelen krijg je een zeldzaam inkijkje in het stadsleven van weleer.

Wie groen en grandeur zoekt, trekt naar het Montazapaleis en de omringende tuinen. Koning Faroek liet hier paviljoenen en loggia’s aanleggen tussen pijnbomen, wandelpaden en aanlokkelijke baaien; een plek voor picknicks, stranduren en fotografie. Terug in het centrum belicht het Nationaal Museum van Alexandrië de stadsgeschiedenis van faraonisch via Helleense en Romeinse lagen tot Koptisch en islamitisch erfgoed, inclusief vondsten uit onderwaterarcheologie. Het heropende Grieks-Romeins Museum focust op de Helleense periode met beelden van goden en heersers, funerair glas en terracotta’s, en context over de Ptolemaeïsche stadscultuur.

Religieuze en seculiere iconen staan zij aan zij in Anfushi, waar de Moskee van Abu al-Abbas al-Mursi in crèmekleurige steen oprijst met elegante koepels en minaretten. Aan de waterkant is de Stanley Bridge een favoriet voor een avondwandeling: onder de bogen schitteren golfpatronen, langs de Corniche branden cafés en patisserieën op. Wie liever schatgraven tussen verhalen doet, struint door het Attarine-kwartier. Stapels boeken, grammofoonspelers, oude kaarten en koloniale curiosa vullen kramen en winkels; afdingen hoort erbij, net als het plezier van onverwachte vondsten.

Buurten en sfeer

In Anfushi en Bahari proef je de zilte visserssfeer die Alexandrië al generaties draagt. Langs de kades liggen kleurrijke bootjes te dobberen, netten hangen te drogen en in de vroege ochtend veilen marktlui hun vangst onder roepende stemmen. Tussen de smalle stegen vind je kleine werkplaatsen, bakkerijen met sesambrood en kraampjes met citrus en kruiden. De Citadel van Qaitbay torent boven dit maritieme decor uit; vanaf de pier kijk je uit over schuimende golven en hoor je meeuwen krijsen. Wie van straatfotografie houdt, vindt hier textuur: verweerde deuren, blauwe rompjes, stapels kratten en glanzende vissen op ijs.

Raml Station en El-Mansheya vormen het pulsende hart van de stad. Koloniale gevels met balkons en sierplafonds flankeren brede avenues waar winkels, boekhandels en cafés elkaar afwisselen. Het stationsplein is een knooppunt voor trams en taxi’s, ideaal als startpunt voor stadswandelingen. Sla zijstraten in voor patisserieën met vitrines vol millefeuille en roomsoesjes, of zoek een ouderwets café voor sterke koffie en een krant. El-Mansheya biedt pleinen met standbeelden, rechtbankgebouwen en overheidskantoren; een mix van grandeur en dagelijks gedruis. In de namiddag werpen luifels lange schaduwen, perfect voor een fotostop op de hoek van een kruispunt.

Stanley en Sidi Gaber tonen een moderner Alexandrië. Hier vind je appartementen met zeezicht, eigentijdse restaurants en strandclubs die dagpassen aanbieden voor ligbedden en een frisse duik. De Stanley Bridge is een klassieker voor wie de reflecties van autolicht en golven wil vastleggen, vooral rond zonsondergang. Iets oostelijker liggen Montaza en Maamoura, groen en luchtig. In de Montazatuinen slingeren paden tussen pijnbomen en gazons naar baaien met kalm water; families picknicken onder pergola’s en kinderen rennen over parkbruggetjes. Maamoura heeft brede, verzorgde stranden en een ontspannen, veilige sfeer voor een lange dag aan zee.

In Attarine lonkt de wereld van antiek en vintage: kasten vol vergeelde kaarten, borden met oude rederijlogo’s, porselein, grammofoons en stapels boeken. Neem de tijd om te snuffelen en te onderhandelen; de charme zit in het onverwachte. Voor een gevarieerde stadswandeling combineer je vroege ochtend in Anfushi (vismarkt en zachte lichtval), koffie rond Raml Station, een middagpauze in een patisserie, en tegen de avond foto’s op Stanley Bridge. Stop onderweg bij geveldetails, portieken en mozaïekvloeren; noteer adressen voor een tweede ronde. Een korte tramrit voegt karakter toe, terwijl je te voet de Corniche volgt voor bries, zeezicht en spontane fotomomenten.

Kust, stranden en zee-activiteiten

Langs de brede Corniche volgen openbare stranden en privéstrandjes elkaar op, met daartussen chique beachclubs die dagpassen aanbieden. Zo’n dagpas geeft doorgaans toegang tot ligbedden, parasols, douches en soms een zwembad of handdoekenservice. Op openbare stroken is de sfeer levendig en lokaal, met kiosken voor snacks, thee en ijs; beachclubs voelen rustiger en geordender, met bediening aan je bedje en loungemuziek. Tussen de drukke stukken door openen kleine baaien zich waar de zee beschut ligt en de zeebries voor aangename verkoeling zorgt.

Voor rustig zwemwater zijn Maamoura en Montaza favorieten. De baaien liggen luw achter pieren en rotsen, waardoor deining afneemt en gezinnen veilig kunnen pootjebaden of dobberen. In Montaza leiden wandelpaden vanuit de tuinen naar zandstroken met helder water; in Maamoura zijn de stranden breed, schoon en overzichtelijk, ideaal voor een lange middag in de zon. Verhuur van ligbedden, paddleboards en waterfietsen is gangbaar. Houd rekening met seizoensinvloeden: na stormachtige dagen kan er wier aanspoelen en is het zicht onder water minder, terwijl windstille periodes het water juist glasachtig maken.

Snorkelen en duiken zijn in Alexandrië beperkter dan aan de Rode Zee: minder koraal en wisselende zichtbaarheid. Toch bieden de kust en nabije baaien leuke momenten voor wie graag even het water in gluurt naar vissen rond rotsen en pieren. Beter nog zijn zee-uitstapjes: een boottocht langs de skyline, lichtvissen in de avond of een relaxed rondje in de buurt van de Citadel van Qaitbay. Zonsondergangen stelen hier de show; vanaf de Stanley Bridge, rotsplateaus bij Anfushi of de rand van Montaza kleuren lucht en water in koper- en lavendeltinten, met de eerste lantaarns die weerspiegelen op het oppervlak.

Praktische tips maken je stranddag zorgeloos. Op openbare stranden is bescheiden badkleding en een T-shirt of kaftan voor tussendoor gebruikelijk; in beachclubs is men iets vrijer, maar respect voor lokale normen blijft gepast. Neem een eigen handdoek mee; vraag bij beachclubs naar handdoekenservice en kluisjes. Water- of strandschoentjes zijn handig bij rotsige in- en uitstappen. Reken op kleine entreeprijzen voor sommige stranden en aparte tarieven voor ligbedden en parasols; contant geld in kleine coupures is handig. Let op vlaggen en aanwijzingen van strandwachten, vooral bij stroming of hogere golven. Bescherm je tegen de zon met hoge SPF en een hoed; plan middagrust in de schaduw en bewaar je waardevolle spullen in een locker of waterdichte pouch.

Eten en uitgaan

De Middellandse Zee bepaalt wat er op tafel komt, en nergens proef je dat beter dan rond Anfushi. In de visrestaurants kies je zelf de vangst van de dag: roodbaars, mul, inktvis of garnalen liggen op ijs uitgestald, klaar om te worden gewogen en berekend per kilo. De bereiding is simpel en eerlijk: gegrild met citroen en knoflook, of in de pan met boter en peterselie. Bestel er tahina, salade baladi en ingelegde groente bij, plus sayadeya: geurige rijst met gekaramelliseerde uien en visbouillon, een Alexandrijnse klassieker die perfect past bij stevige vis.

Naast visgerechten kent de stad eigen comfort food. Kebda eskandarani – pittig gebakken lever met chili, knoflook en komijn – wordt in broodjes of op een bord met friet geserveerd en is een favoriet bij nachtbrakers. Hawawshi, brood gevuld met gekruid gehakt dat krokant uit de oven komt, leent zich voor delen aan tafel. Feteer verrast in hartige en zoete varianten: luchtige, laagjesdeeg met kaas en honing, of met spinazie, sucuk en sesam. Wie wil variëren, vult de tafel met kleine schaaltjes: baba ganoush, hummus, verse koriander, een partje citroen en pepervlokken om zelf de balans te vinden.

Voor zoetigheid en een vleugje Belle Époque stap je binnen bij Délices of Trianon. Achter glazen vitrines wachten millefeuille, éclairs, kastanjegebak en seizoensfruittaarten; aan tafel klinkt het porselein terwijl sterke koffie of Turkse koffie dampend wordt geserveerd. Neem een raamtafel met uitzicht op de boulevard en de zee, ideaal voor een laat ontbijt, een vieruurtje of een elegante pauze tussen musea en strand. In koelere maanden is sahlab – warme melkdrank met rozenwater, kaneel en noten – een geliefde troost; in de zomer lonken citroenlimonades en granita.

Als de avond valt, ontwaakt de Corniche met een ontspannen ritme. IJssalons scheppen pistache en mango, shishacafés geuren naar munt en appel, en casual rooftopbars draaien zachte muziek boven het verkeer. In Raml wisselen boekhandels en patisserieën af met koffiehuizen waar je kranten leest en het stadsleven observeert. Sommige dakterrassen van middenklassehotels schenken mocktails en hebben zicht op Stanley Bridge en de schittering van koplampen op het water. Kies een plek uit de wind, laat kleine gerechtjes aanrukken en luister naar de meeuwen terwijl de lantaarns één voor één aangaan.

Kunst, cultuur en evenementen

De culturele hartslag van Alexandrië voel je in en rond de Bibliotheca Alexandrina. Dit moderne kenniscomplex is meer dan een iconische leeszaal: er zijn auditoria voor lezingen en debatten, filmzalen voor retrospectieven en avant-premières, en tentoonstellingsruimtes waar wetenschap, geschiedenis en beeldende kunst samenkomen. Programma’s wisselen wekelijks; controleer de agenda vooraf, want populaire events raken snel uitverkocht en taalinformatie (Arabisch, Engels, soms met ondertiteling) is handig bij het plannen. Een bezoek aan de winkel en mediatheek levert bovendien publicaties en catalogi op die je niet elders vindt.

Voor literatuurliefhebbers is het Cavafy Museum een intieme halte. In het voormalige appartement van de dichter C.P. Cavafy blader je door manuscripten, foto’s en edities die de Alexandrijnse jaren van de dichter tot leven brengen. De kamers, sober gemeubileerd, ademen de sfeer van begin 20e eeuw en tonen hoe stadsbeelden, straatgeluiden en interieurs zijn poëzie vormgaven. In de buurt liggen boekhandels met nieuwe en antiquarische titels; vraag naar lokale dichters of bloemlezingen om de literaire stem van de stad mee naar huis te nemen.

Moderne Egyptische kunst kom je tegen in kleine galerijen en culturele centra verspreid over het centrum en langs Fouad Street. Hier tonen jonge schilders, fotografen en videokunstenaars werk naast gevestigde namen. Verwacht compacte expo’s met scherpe thema’s: stedelijkheid, identiteit, zee en licht. Artist talks, workshops en zondagsopeningen nodigen uit om makers te ontmoeten. Informele podia voegen muziek en performance toe; jazztrio’s, oud-solo’s en experimentele elektronische avonden vullen kleine zalen. Tip: veel plekken publiceren het programma kort van tevoren op sociale media; houd die kanalen in de gaten en arriveer vroeg, want zitplaatsen zijn beperkt.

Jaarlijks keert het Alexandria International Film Festival terug, doorgaans in het najaar, met aandacht voor mediterrane cinema en ontmoetingen tussen regisseurs, acteurs en publiek. Filmhuizen en theaters vertonen premières, retrospectieven en themablokken, soms met nagesprekken. In de zomer verhuizen optredens naar buiten: muziekavonden aan zee, pop-uppodia op binnenplaatsen en gelegenheidsconcerten in parken trekken een breed publiek. Van klassieke ensembles tot indiepop en traditionele maqam: de programmering is eclectisch en weersafhankelijk. Neem een lichte trui mee voor de zeebries, check ticketing vooraf en kies een plek met uitzicht op water of gevels die in het avondlicht opkleuren.

Praktische informatie en vervoer

Aankomen in Alexandrië kan op meerdere manieren. De meeste internationale vluchten landen op Borg El Arab International Airport, ongeveer 45–60 minuten rijden van de stad, afhankelijk van verkeer. Ter plaatse zijn officiële taxi’s, hotelshuttles en ride-hailing apps beschikbaar; spreek vooraf een indicatieve prijs af of vraag om de meter. Vanuit Caïro is de trein een comfortabele keuze (circa 2–3 uur). Treinen vertrekken frequent en komen aan op Sidi Gaber of Misr Station, gunstig voor respectievelijk de oostelijke wijken en het centrum. Intercitybussen vormen een betaalbaar alternatief en bedienen meerdere haltes langs de kust.

Binnen de stad is het historische tramnet karakteristiek, maar traag en met beperkte dekking. Gebruik het vooral voor korte trajecten en de ervaring; kaartjes koop je goedkoop aan boord met contant geld. Taxi’s en ride-hailing apps bieden de meeste flexibiliteit. Vraag bij taxi’s om de meter of leg de ritprijs vooraf vast; kleine omwegen via parallelstraten kunnen tijd besparen wanneer de Corniche vastloopt. Houd rekening met spitsuren (ochtend en late middag) en zomerse drukte, wanneer avondritjes langs de boulevard populair zijn. Voor korte afstanden is wandelen prettig langs de Corniche, maar steekplaatsen kunnen schaars zijn; gebruik voetgangersbruggen waar beschikbaar.

Betalen doe je bij voorkeur contant in kleine coupures (EGP), handig voor taxi’s, trams, kiosken en fooien. Grote hotels en moderne restaurants accepteren doorgaans kaarten, maar reken bij kleinere zaken op cash. Fooi is gebruikelijk: in cafés en restaurants 10%–15% als er geen service charge is vermeld (of een kleine aanvulling bovenop), en voor kleine diensten 10–20 EGP voor bijvoorbeeld bagagedragers of portiers. Bewaar bonnen voor referentie, wissel geld bij officiële wisselkantoren of gebruik bankautomaten, en houd een voorraad kleingeld bij voor entreegelden of parkeermeters.

Lokale etiquette vergemakkelijkt elk bezoek. In religieuze locaties wordt respectvolle kleding verwacht: schouders en knieën bedekt; schoenen uit in moskeeën en een sjaal voor vrouwen kan handig zijn. Fotografeer bedachtzaam, vraag toestemming voor close-ups van personen en vermijd gevoelige plekken zoals militaire faciliteiten, overheidsgebouwen en sommige haventerreinen. Overweeg een lokale simkaart (Vodafone, Orange, Etisalat) voor betaalbare data en navigatie; aanschaf vereist doorgaans een paspoort. Download offline kaarten en taxi-apps vooraf, en neem een powerbank mee als je een dag op pad bent. Met actuele route-informatie en wat extra reistijd blijft verplaatsen door de stad ontspannen en voorspelbaar.

Klimaat en beste reistijd

Alexandrië leeft op het ritme van een mediterraan klimaat: milde, soms natte winters en warme, vochtige zomers. De zeebries verzacht de hitte langs de Corniche, terwijl enkele straten landinwaarts een graadje warmer en benauwder kunnen aanvoelen. De luchtvochtigheid maakt zomerdagen intenser, maar nabij het water blijft het aangenamer en is de avondochtendkoelte merkbaar. Reken op een hoge uv-index in de zonnige maanden; schaduw en hydratatie zijn dan geen luxe maar noodzaak.

In de zomer (juni–augustus) liggen dagtemperaturen gemiddeld rond 28–32°C, met zwoele avonden. De wind van zee verkoelt, al kan de combinatie van warmte en vochtigheid drukkend zijn. De winter (december–februari) brengt 12–18°C, regelmatige buien en af en toe onstuimig weer met schuimende golven: ideaal om musea te bezoeken, door boekhandels te dwalen en cafés op te zoeken. Lente en herfst (maart–mei en september–november) bieden het prettigste wandelweer: 20–27°C, heldere lucht en minder drukte. In het voorjaar kunnen khamsin-winden tijdelijk voor stof en temperatuurpieken zorgen; plan buitenactiviteiten dan vroeg of later op de dag. Beste reistijd voor de meeste reizigers: maart–mei en september–november. Voor stranddagen zijn late lente en vroege herfst favoriet, wanneer het water vaak nog aangenaam aanvoelt.

De zee heeft zijn eigen kalender. Het zicht onder water varieert met wind en golfslag; na stormen kan wier aanspoelen en kleurt de branding groener. De watertemperatuur is in de koelste maanden doorgaans fris, terwijl het aan het eind van de zomer en in de vroege herfst het aangenaamst is voor lange zwemsessies. Bedenk dat juli en augustus samenlopen met vakantiedrukte: de boulevard bruist tot laat, verkeer stokt sneller en populaire strandplekken zitten voller. Vroege ochtenden en het gouden uur rond zonsondergang zijn dan de meest comfortabele momenten voor wandelingen langs de Corniche en foto’s bij Stanley Bridge of Qaitbay.

Inpakken en plannen doe je seizoensbewust. Zomers volstaan lichte, ademende stoffen, een hoed, zonnebril en zonnebrand met hoge factor; neem een herbruikbare fles mee en zoek schaduw tussen 12.00 en 15.00 uur. Voor de wintermaanden zijn laagjes, een lichte regenjas en gesloten schoenen prettig op natte stoepen. Het is verstandig om een dunne sjaal mee te nemen tegen wind of stof, en strandschoentjes voor rotsige in- en uitstappen. Een lokale simkaart helpt bij realtime weerupdates en navigatie, zodat je je dag soepel kunt afstemmen op bries, zon en buien.

Verblijf: waar logeren

Wie graag wakker wordt met zicht op water kiest voor accommodaties langs de Corniche en rond Stanley. Hier lonken kamers met zeezicht, balkons waar de zeebries binnenwaait en een levendig avonddecor van cafés, patisserieën en shishalounges. De Stanley Bridge is een herkenningspunt; veel hotels liggen op loopafstand van de promenade, met snelle toegang tot taxi’s, ride-hailing en de tram voor korte sprongetjes. Overdag wandel je makkelijk naar strandclubs voor een duik; ’s avonds is er keuze uit casual eettentjes en verfijnde visrestaurants met uitzicht op de golfslag en het stadslicht.

In en rond Raml Station zit je midden in het stadsweefsel. Hier vind je een mix van middenklassehotels en kleinschalige boutique-adressen in gebouwen met hoge plafonds, houten liften en balkons boven winkelstraten. Het is een uitstekende uitvalsbasis als je graag te voet op pad gaat: cafés, boekhandels en historische patisserieën liggen om de hoek, net als tramhaltes en taxi’s voor een rit naar de Bibliotheca Alexandrina, het Romeinse amfitheater of de Corniche. De sfeer is dynamisch zonder onpersoonlijk te worden; veel adressen bieden prettige werkplekken, snelle wifi en een stevig ontbijt, zodat je na de ochtendkoffie meteen de stad in kunt.

Wie rust en ruimte zoekt, kan terecht in Montaza en Maamoura. Deze oostelijke wijken bieden resortachtige hotels met groene tuinen, paden door pijnboomparken en directe toegang tot stranden en baaien. Vooral voor gezinnen is dit aantrekkelijk: kinderzwembaden, speelzones en ruime familiekamers zijn gangbaar, en het water ligt vaak beschut zodat ook jongere zwemmers veilig kunnen pootjebaden. Vanuit Montaza wandel je via parkwegen naar uitzichtpunten en pieren; in Maamoura zorgen brede promenades, ijssalons en strandverhuur voor een ontspannen ritme. Voor uitstapjes naar musea of het centrum reken je op een taxi of rit via Sidi Gaber; plan de terugweg buiten de drukste avonduren.

Let bij het boeken op praktische details die je verblijf merkbaar aangenamer maken. Vraag expliciet naar kamerrichting (zeezicht of juist stadskant) en naar geluidsisolatie, zeker langs de boulevard waar verkeer en onweerkaatsend geluid ’s avonds kunnen aanhouden. Hogere verdiepingen bieden vaak stillere kamers en vrijer uitzicht; vraag ook naar balkons, verduisterende gordijnen en dubbel glas. Controleer of airconditioning individueel regelbaar is, hoe sterk de wifi is en of er parkeerplaatsen of valetservice beschikbaar zijn. In oudere panden kan tramlawaai of straatrumoer opdoemen: een kamer aan de achterzijde of een set oordopjes kan dan uitkomst bieden. Informeer tot slot naar ontbijturen, late check-out en familievriendelijke voorzieningen zoals babybedjes, zodat je verblijf naadloos aansluit op je plannen langs zee en in de stad.

Dagtrips en rondreizen

De Noordkust en de Nijldelta lenen zich uitstekend voor dagtrips vanuit Alexandrië. Met een huurauto en chauffeur of een georganiseerde tour bespaar je tijd; openbaar vervoer kan, maar vereist vaker overstappen en extra marge. Vertrek liefst vroeg om spits en middaghitte te vermijden en neem contant geld mee voor entrees en snacks. Een identiteitsbewijs is handig bij sommige controles langs hoofdwegen. Check vooraf openingstijden, want musea en kloosters houden soms andere weekend- of feestdagregimes aan.

Richting westen ligt El Alamein (circa 1,5–2 uur), synoniem met de veldslagen uit de Tweede Wereldoorlog. Het El Alamein War Museum schetst de campagnes in context met voertuigen, uniformen en kaarten. Langs de kust vind je herdenkingsplaatsen: de Commonwealth War Cemetery met witte kruisen, het Duitse ossuarium en het Italiaanse memorial. De sfeer is ingetogen; kleed je respectvol, spreek zacht en let op fotografievoorschriften. De zee is hier prachtig blauw, maar de sites liggen uitgestrekt: comfortabele schoenen en water zijn onmisbaar, zeker in warmere maanden.

Oostwaarts, in Rosetta (Rashid) op ongeveer 1,5 uur rijden, wandel je door straten met Ottomaanse huizen vol houten balkons en metselwerk in zwart-witte patronen. Bezoek een gerestaureerd koopmanshuis en het lokale museum voor het verhaal van de Steen van Rosetta, die in 1799 nabij de stad werd ontdekt en de sleutel leverde tot het ontcijferen van hiërogliefen. Smalle steegjes, binnenplaatsen en houtsnijwerk maken dit een fotogenieke stop; vraag toestemming bij privéwoningen en neem tijd voor een thee- of zoetigheidspauze in een traditionele konditorei. Wie liever de stilte zoekt, rijdt landinwaarts naar Wadi El Natrun, waar eeuwenoude kloosters als Deir Anba Bishoy en Deir El-Baramous staan. Monniken ontvangen bezoekers vaak gastvrij; draag bedekte kleding, spreek zacht en volg aanwijzingen bij kerken en bibliotheken.

Zuidwestelijk van Alexandrië liggen Abu Mena en de Marioutregio, met archeologische resten, velden, zoutmeren en landelijke dorpen. De toegankelijkheid van de site kan variëren door conserveringswerk en waterstand; informeer bij een lokale gids voordat je gaat. Reken op onverharde paden en beperkte voorzieningen: neem water, hoed en gesloten schoenen mee. Deze uitstappen zijn goed te combineren met een brede rondreis: plan eerst Caïro (Egyptisch Museum of het nieuwe Grand Egyptian Museum, islamitische wijk, piramides van Gizeh) en reis vervolgens per trein of privétransfer naar Alexandrië voor zee, boulevard en frisse bries. Controleer verkeerssituaties en weersverwachting op de dag zelf om je route efficiënt in te delen.

Voorbeeldroute: 2–3 dagen in Alexandrië

Begin vroeg met een wandeling langs de Corniche, wanneer de lucht helder is en het verkeer nog rustig. Stap in bij een kioskje voor koffie en kijk hoe palmen en balkonfaçades in het ochtendlicht kleuren. Richt daarna je kompas op de Bibliotheca Alexandrina. Reserveer waar mogelijk een tijdslot en plan minstens twee uur voor de leeszaal, het Manuscriptenmuseum en eventueel een show in het planetarium. Voor de lunch kies je een restaurant met zeezicht langs de boulevard; lichte mezze of gegrilde vis smaken extra goed met de bries erbij. Tegen de late namiddag ga je naar Fort Qaitbay. Verken de binnenhoven en klim naar de verdedigingswerken voor panorama’s over de Middellandse Zee. Het gouden uur is hier ongeëvenaard; neem een lichte trui mee voor de wind op de pier.

De tweede dag start ondergronds bij de Catacomben van Kom El Shoqafa. Kom vroeg om wachtrijen te vermijden en draag schoenen met grip; de spiraaltrap en paden kunnen vochtig zijn. Vervolg naar Kom El-Dikka, waar het Romeinse amfitheater, mozaïeken en badhuizen een compacte archeologische zone vormen midden in de moderne stad. Zoek daarna de levendigheid van Raml op voor koffie of een patisseriepauze in een historische zaak. De middag hoort toe aan het Nationaal Museum van Alexandrië: volg de route van faraonisch via Helleense en Romeinse zalen naar Koptisch en islamitisch erfgoed, met als extraatje vondsten uit onderwaterarcheologie. Sluit de dag af op Stanley Bridge. Arriveer rond blauw uur voor reflecties van lantaarns en koplampen in het water; een ijsje of warme drank op de Corniche maakt het moment compleet.

Dag drie is voor groen en zee. Wandel in de ochtend door de Montazatuinen langs pijnbomen en loggia’s, en zoek daarna een beschutte baai voor een uurtje strand. Ligbedden en parasols zijn doorgaans te huur; zwem in de kalme wateren en droog op in de zon. Voor een leisurely lunch rijd je naar Anfushi, waar dagvangst op ijs ligt te wachten: kies je vis, laat die grillen en bestel er sayadeya, salade en tahina bij. In de late middag dwaal je door het Attarine-kwartier. Antiekwinkels en boekenstapels nodigen uit tot snuffelen en onderhandelen; plan een patisseriehalte tussendoor om je vondsten te bespreken en even bij te komen.

Praktische planning houdt het ritme soepel. Reserveer entreekaartjes waar mogelijk vooraf (Bibliotheca, specifieke exposities, soms de catacomben) en controleer openingstijden, vooral in weekenden en op feestdagen. Stem je dag af op het weer: buitenactiviteiten in de vroege ochtend en rond zonsondergang, musea en cafés tijdens middaghitte of bij winterse buien. Reken extra reistijd tijdens spits of zomerse drukte op de Corniche. Neem contant geld in kleine coupures mee voor tickets, taxi’s en fooi, en draag laagjes voor eventuele wind bij Qaitbay of op de brug. Zo blijft er ruimte voor spontane stops zonder je hoofdlijnen te missen.

Waarom Alexandrië je zal bijblijven

Er zijn steden die imponeren, en er zijn steden die onder de huid kruipen. Alexandrië doet beide tegelijk. De zee ligt nooit ver weg; zij ademt in en uit langs de Corniche, blaast zout en licht over balkonranden en geeft de dag een moeiteloze cadans. Tussen antieke verhalen en moderne boulevards ontvouwt zich een stedelijke scène die niet poseert maar leeft: trams die rinkelen, patisserieën die geuren, gevels die schakeren van art deco naar neoklassiek. Alles voelt groot in schaal en toch nabij in ervaring.

De mooiste herinneringen nestelen zich vaak aan het water. Ochtenden beginnen met een bries die de palmen zacht laat ritselen; de horizon is een dunne streep blauw achter de Stanley Bridge. Tegen schemer gloeien de lantaarns en glijden reflecties over de zee als vloeibaar koper. Bij Fort Qaitbay rollen golven tegen de oude stenen, meeuwen cirkelen in de wind en ergens kraakt een touw tegen een bolderspoor. Zo’n scène zegt meer dan welke ansichtkaart ook: een stad die zijn verleden niet uitstalt als relikwie, maar doorleeft terwijl de zee het ritme aangeeft.

Culinaire ontdekkingen maken dat ritme tastbaar. In Anfushi ligt de dagvangst op ijs en kies je roodbaars, inktvis of garnalen om meteen te laten grillen; de rook van houtskool mengt zich met citroen en knoflook. Op tafel verschijnen tahina en sayadeya, die diepe, troostrijke rijst met uienkaramel en visbouillon. Even verderop, bij Délices of Trianon, tintelen vitrines van room en glacé; sterke koffie dampt naast gebak dat knispert onder de vork. ’s Avonds ontvouwt de Corniche zijn ontspannen choreografie van ijssalons, shishacafés en dakterrassen, met in de verte het monotone breken van de branding.

Wie de lagen van de stad wil voelen, stapt musea en ruïnes binnen waar het verleden nog spreekt. In de Bibliotheca Alexandrina weerkaatsen licht en kennis in zalen en zaletjes; in het Nationaal Museum lopen faraonische beeldjes en Helleense portretten ongemerkt over in islamitisch vakmanschap. Op Kom El-Dikka tekent een amfitheater zijn halve maan in het stof van de moderne stad, terwijl de catacomben van Kom El Shoqafa onder de grond een dialoog voeren tussen culturen. En buiten, in Attarine, schuifelen je handen over boekenruggen en vergulde lijsten. Op zulke momenten blijft iets hangen: zout op de lippen, avondlicht op de lens, een naam in een notitieboekje—en de stille drang om nog een straat verder te lopen.